Lindsey in Viëtnam

Een van de zeven natuurlijke wereldwonderen vind je in Vietnam; het Karst gebergte van Halong Bay, met de schitterende blauwe baaien, is een plaatje voor het oog. Maar vanwege de status, is de plek vergeven van toeristen en de plek op een authentieke manier bezoeken is moeilijk. Verschillende boottochten leiden je een voor een langs de bijzondere bergen, maar een mooi plaatje schieten, zonder andere toeristen is bijna onmogelijk. Wil je in Vietnam echt de natuur in, zonder hordes toeristen en souvenirverkoopsters? Neem dan de nachttrein naar Sapa, een plek aan de Chinese grens.

On the train
Sapa ligt in het noorden van Vietnam. Om hier te komen neem je de nachttrein naar Lao Cai, een plaats voor de Chinese grens. We verwachten dat de trein vol andere backpackers zit, maar Vietnam is toch minder populair dan we denken en ook in deze trein vinden we alleen Vietnamezen en Chinezen die zelf een weekend op pad gaan. De bedjes in de trein zijn dan ook niet gemaakt naar Westerse standaarden en mijn vriend moet met opgetrokken knieën de nacht doorbrengen. Voor mij blijkt dat klein zijn toch weer eens voordelen heeft.

Amazing views
Na een wiebelend nachtje worden we ’s ochtends door de conducteur gewekt. In gebroken Engels maakt hij ons duidelijk dat we er snel uitmoeten. Op het station verbazen we ons over alle neon verlichting die op casino’s duiden, Chinezen komen hier net de grens over om te gokken. Wij stappen in een busje dat ons verder het land inbrengt, op naar Sapa. We verlaten het stoffige stadje en zodra we de eerste bocht om zijn kan ik niet anders dan een verrukte kreet uitslaan: het uitzicht is zo groen, honderden terrassen met rijstvelden doemen op en de ochtendmist trekt hier boven op. Waanzinnig mooi.

IMG_0241 IMG_0286

Guided by locals
Bij de organisatie Sapa ‘o Chau worden we afgezet en welkom geheten door Li. Zij is een lid van de originele bevolking van dit gebied, een vrouw van de H’mong stam. Eerder kozen we online voor een kleine groep, de groep bestaat uit mijzelf, mijn vriend en Li. Een driedaagse privé tour door de bergen van Sapa it is. Onze grote backpacks laten we achter in het dorpje, met een kleine Eastpack trekken we de aankomende dagen de bergen in. We gaan hiken door de rijstvelden van Sapa en hebben gekozen voor de meest pittige tour, met mijn marathon ervaring moet dat wel goed komen.

IMG_0205 IMG_0264 IMG_0268

Crazy intense
Een kleine fout: mijn benen waren door de marathon van Rotterdam wel getraind voor lange afstanden, maar deze marathon is tevens een van de vlakste marathons ter wereld. Sapa is alles behalve vlak. De eerste dag leggen we 18 kilometer af, steil omhoog en steil naar beneden. Het regent zachtjes (niet voor niets is de omgeving zo groen) en we praten zoveel mogelijk met Li, onze gids. Ik vraag haar de oren van het hoofd over haar cultuur, de gewoontes van haar tribe en let goed op hoe zij loopt. Vederlicht loopt ze over de paden, waar ik steeds bang ben om te vallen. Na een paar uur gaat het zo hard regenen dat we meer door beekjes lopen, dan over paden.

Cultural differences
Aan het eind van de dag komen we in een klein dorpje van de H’mong tribe. We slapen in hun huis en koken samen met de familie. Ik moet even slikken als ik met de kleine meisjes van het gezin speel. Denk aan mijn eigen leven, aan alle kansen die ik heb gehad en de mooie reis die ik nu maak. Kansen die de meisjes van de H’mong tribe op dit moment nog niet krijgen.

Give back
Maar dingen veranderen. We hebben gekozen voor een driedaagse tour van Sapa ‘o Chau, een van de ‘duurdere’ tochten maar wel eentje die investeert. Alle opbrengsten gaan terug naar de H’mong tribe, er worden scholen gebouwd, de kinderen krijgen Engelse les en jaarlijks worden een groot aantal mensen van de H’mong opgeleid tot gids.

Auw, auw, auw
Op de tweede dag word ik wakker met vreselijke spierpijn in mijn kuiten. Natte schoenen en sokken aantrekken is geen pretje maar zodra we een kilometer zijn warm gelopen, vergeet ik dit ongemak weer. De mist die wegtrekt boven de rijstvelden zorgt voor een spectaculair gezicht. 50 shades of green. De tweede nacht slapen we in een groter verblijf, met nog een aantal andere backpackers. We doen typische backpacker kaartspelletjes (met zelfgestookte Vietnamese drank) maar plukken intussen zelf lychees uit de bomen en tussen kleurrijke vlinders en bloemen.

IMG_0193

Even more auw
Op dag drie is de spierpijn nog heftiger en in plaats van regen schijnt de zon. De tempratuur loopt op tot 45 graden en dus beperken we het aantal kilometers van die dag. Na een relatief korte wandeling komen we bij een waterval waar we kunnen zwemmen. Paradijselijk, dat hebben de meisjes van de H’mong tribe dan wel weer iedere dag: een schitterende omgeving, zwemmen onder watervallen en een slow paced life. Dankzij organisaties als Sapa ‘o Chau worden ook hun leefomstandigheden verbeterd.

Ook naar Vietnam en tijdgebrek? Kies voor een bezoek aan Sapa, liever dan Halong Bay. Je waant je eerder in het echte Vietnam en biedt de meisjes van de H’mong tribe een betere toekomst wanneer je bij een hike bij hun boekt.


Lin

En check vooral ook mijn eigen blog, Dailylin

Geschreven door Lindsey

"Lin is Travel & Lifestyle Blogger met een neusje voor goede wijn. Rotterdam is haar basis en Parijs haar passie. Ze deelt hier haar favoriete hotspots en avonturen."

8 Reacties

Laat een reactie achter

* Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.